CITES, czyli Konwencja Waszyngtońska o międzynarodowym handlu gatunkami zagrożonymi, to umowa międzynarodowa z 1973 roku, która reguluje obrót dziką florą i fauną - w tym kilkoma gatunkami olejkodajnymi. Najistotniejsze dla branży olejków są: Aquilaria malaccensis (źródło drewna agarowego oud, Aneks II), Pterocarpus santalinus (sandałowiec czerwony, Aneks II), Bulnesia sarmientoi (palo santo z Argentyny, Aneks II) oraz niektóre gatunki Dalbergia (rosewood). Status CITES oznacza, że eksport surowca lub olejku wymaga oficjalnego pozwolenia kraju pochodzenia, a transport poza dokumentami jest nielegalny. Dla świadomego konsumenta to gwarancja, że kupowany olejek nie pochodzi z kłusownictwa lub plantacji niedozwolonych. Esencjonalnie sprawdza dokumenty CITES dla każdego dostawcy gatunków objętych konwencją - to dodatkowy koszt operacyjny, ale standard dla marki premium. Tańsze marki często pomijają tę procedurę, co w skrajnych przypadkach może oznaczać zakup nielegalnie eksportowanego surowca.
Ochrona gatunków zagrożonych CITES
Konwencja Waszyngtońska regulująca handel gatunkami zagrożonymi - obejmuje też niektóre olejki (sandałowiec, agarwood).
