Ślad węglowy w branży olejków eterycznych obejmuje cały cykl produkcji - od uprawy rośliny, przez destylację, transport międzynarodowy, opakowanie, dystrybucję, aż po koniec życia produktu. Najwięcej CO2 generuje destylacja (ogrzewanie kotłów na duże wolumeny rośliny daje stosunkowo mało olejku) oraz transport lotniczy z odległych krajów (np. Australia, Madagaskar, Indie). Strategie redukcji obejmują: lokalne pozyskiwanie surowca tam, gdzie to możliwe, transport morski zamiast lotniczego, energię odnawialną w destylarniach (panele słoneczne, biomasa), opakowania z recyklingu szkła oraz koncentraty zamiast rozcieńczeń wodnych. Niektóre marki publikują pełen ślad węglowy buteleczki olejku jako element deklaracji środowiskowej. W praktyce konsumenckiej najprostszy krok to wybieranie marek lokalnych tam, gdzie roślina rośnie w Europie (lawenda z Prowansji, sosna z Polski, eukaliptus z Korsyki) - tam transport ma minimalny wpływ. Esencjonalnie ceni dostawców europejskich i lokalnych, gdzie etyka spotyka ekologię.
Ślad węglowy w branży olejków
Wpływ produkcji i transportu olejków eterycznych na emisję CO2 oraz strategie redukcji carbon footprint w branży.
