Aromaterapia ajurwedyjska to indyjska tradycja sięgająca ponad 3000 lat, w której olejki aromatyczne łączy się z koncepcją trzech dosza - Vata, Pitta i Kapha - czyli energetycznych typów konstytucji człowieka. Według ajurwedy każdy dosza preferuje inne aromaty: Vata (powietrze i eter) lubi cieple, ziemiste (sandałowiec, wetiwer), Pitta (ogień i woda) chłodne, kwiatowe (róża, sandałowiec, mięta), a Kapha (ziemia i woda) ostre, rozgrzewające (eukaliptus, rozmaryn, jałowiec). Klasyczne olejki ajurwedyjskie to czandan (sandałowiec), gulab (róża damasceńska) oraz neem. Tradycyjnie stosuje się je w masażu abhyanga (z olejem sezamowym jako bazą), shirodhara (ciepły strumień oleju na czoło) oraz w kąpielach. Dla zachodniego rytuału aromaterapeutycznego indyjska perspektywa wnosi koncepcję personalizacji - dobór olejku nie tylko pod nastrój, ale pod typ energetyczny.
Aromaterapia ajurwedyjska
Indyjska tradycja stosowania olejków aromatycznych w ajurwedzie, dopasowanych do dosza (Vata, Pitta, Kapha).
