Psychoaromaterapia to interdyscyplinarny nurt łączący aromaterapię z psychologią emocji, neuropsychologią pamięci i psychologią poznawczą. Bazuje na fakcie, że zapach trafia do mózgu drogą najkrótszą - przez nerw węchowy bezpośrednio do układu limbicznego, gdzie znajdują się ciało migdałowate (emocje) i hipokamp (pamięć). Stąd silne powiązania zapachu z wspomnieniami autobiograficznymi (efekt Prousta) oraz natychmiastowy wpływ aromatu na nastrój. W rytuałach domowych psychoaromaterapia oznacza świadome dobieranie olejku pod stan emocjonalny - lawenda i bergamota na wieczorne wyciszenie, mięta pieprzowa i cytryna do skupienia, frankincense i palo santo do refleksji. Niektóre szkoły terapii pracujące z traumą (np. somatic experiencing) używają zapachu jako kotwicy zasobu - osoba kotwiczy bezpieczne wspomnienia z konkretnym aromatem, by mogła je przywołać w trudnych momentach. Esencjonalnie wspiera tę praktykę przez 29 olejków o jasno zdefiniowanym profilu zapachowym.
Psychoaromaterapia
Nurt łączący aromaterapię z psychologią emocji i pamięci, badający wpływ zapachu na nastrój i wspomnienia.